Recenzja powieści „Mój rok relaksu i odpoczynku” autorstwa Ottessy Moshfegh w Dzienniku Literackim
Początkowo wizja pisania o zamrożonych emocjach wydawała mi się bardzo pociągająca. A tym bardziej – wizja pisania o zamrożonych emocjach na podstawie dwóch powieści. Jedna z nich, Mój rok relaksu i odpoczynku Ottessy Moshfegh (tłum. Łukasz Buchalski, Warszawa: Wydawnictwo Pauza, 2019), zyskała spory rozgłos i cieszy się nadal dużą popularnością.
[...]
Mój rok relaksu i odpoczynku trafił w Polsce na właściwy moment – wydany po raz pierwszy tuż przed pandemią, doskonale wpasował się w atmosferę powszechnej izolacji. Bezimienna bohaterka, która postanawia przespać rok i obudzić się jako zupełnie nowa osoba, świetnie odpowiadała na potrzeby pozamykanych w domach ludzi. Mieli oni bowiem w końcu czas na introspekcję, a to, co dzięki niej zobaczyli, wcale im się nie spodobało; wielu w trakcie pandemii lub tuż po niej zajęło się na poważnie swoim zdrowiem psychicznym (lub raczej jego dojmującym brakiem). Bohaterka Mojego roku relaksu… hibernuje, uciekając od życia. Nie buntuje się przeciwko światu, nie musi, po prostu decyduje się nie brać w nim udziału – i może sobie na to pozwolić. To świadome odcięcie się, z założenia lecznicze, terapeutyczne, ale też skrupulatnie zaplanowane.
Autorzy Pauzy, o których mowa w recenzji
O AUTORZE
Ottessa Moshfegh urodziła się w Stanach Zjednoczonych, ale pochodzi z rodziny wielokulturowej: jej matka urodziła się w Chorwacji, a ojciec, jest pochodzącym z Iranu Żydem. Być może z tego powodu autorka uważa się za osobę nietypową i od dawna pociąga ją wszelka odmienność, co widać w jej powieściach i opowiadaniach. Moshfegh, uznana przez literackie pismo „Granta” za jedną z najbardziej obiecujących pisarek młodego pokolenia, jest laureatką wielu nagród literackich, między innymi Pushcart Prize, O. Henry Award i Plimpton Discovery Prize.
Za pierwszą powieść, wydaną w 2016 po polsku pod tytułem Byłam Eileen (Wydawnictwo W.A.B., 2015), potem wznowioną w Pauzie w 2024 roku pod tytułem Eileen, autorka była nominowana do National Book Critics Circle Award i do Nagrody Bookera, jak również otrzymała prestiżową PEN/Hemingway Award za debiut. Jej teksty ukazują się w pismach literackich „Granta”, „The New Yorker, „The Paris Review”.
W Pauzie Ottessa Moshfegh „debiutowała” powieścią Mój rok relaksu i odpoczynku (2019), która była już kilkakrotnie dodrukowywana. Kilka miesięcy po premierze powieści, do której okładkę zaprojektowały Sztuczne Fiołki, zaczęła się pandemia i książka idealnie trafiła w gusta czytelników spędzających długie dni w domach tak, jak bohaterka Roku…
W 2021 roku ukazały się opowiadania Moshfegh pod tytułem Tęsknota za innym światem, a w październiku 2023 roku do rąk polskich czytelników trafiła najnowsza powieść autorki, Lapvona. 2024 rok przyniósł nowe wydanie Eileen oraz ekranizację też powieści.
W 2025 roku ukazała się wydana w USA w 2020 roku powieść Śmierć w jej dłoniach.
Książki Pauzy wspomniane w recenzji
