„Potwór zwany matką” – recenzja filmu na podstawie powieści „Zgiń kochanie” Ariany Harwicz w serwisie „dwutygodnik.com Strona Kultury”
Matka bliźniaczek Ariana Harwicz często odnosi się w swojej prozie do problemów rodzicielstwa; na podstawie jej powieści „Zgiń, kochanie” Lynne Ramsay ukończyła w ubiegłym roku film z Jennifer Lawrence pod tym samym tytułem.
[…]
W „Zgiń, kochanie” Jennifer Lawrence portretuje młodą pisarkę i matkę, która w nieprzenikniony sposób rozpada się na kawałki. Przez szczeliny ekspresyjnej, nieciągłej narracji próbujemy dostrzec możliwe powody kryzysu: wyjazd do odosobnionego na prowincji domu, nieakceptowalna dla Grace zmiana z kobiety pełnej energii seksualnej w matkę karmiącą, okresy długiej nieobecności partnera – ale kondycja bohaterki, czymkolwiek jest, nie daje się rozłożyć na czynniki pierwsze ani wyleczyć pigułkami. Mimo że towarzyszymy filmowej matce przez cały czas, a jej cierpienie jest namacalne, nie mamy do niej dostępu; Grace oddala się od nas poprzez gwałtowność i nieprzewidywalność swojej choroby.
Autorzy Pauzy, o których mowa w recenzji
O AUTORZE
Ariana Harwicz jest jedną z najbardziej odważnych współczesnych pisarek argentyńskich. W swoich kilku powieściach i sztukach teatralnych porusza tematy uznawane za tabu: jej książki są brutalne, erotyczne, podważają sens istnienia tradycyjnych ról społecznych. Zgiń, kochanie to jej pierwsza powieść, która ukazała się w 2012 roku, natychmiast zdobyła uznanie krytyki literackiej i kilka ważnych nagród. W 2018 roku powieść została przełożona na angielski i nominowana do Międzynarodowej Nagrody Bookera, wraz z Biegunami Olgi Tokarczuk.
Książki Pauzy wspomniane w recenzji
Promocja
