Recenzja książki Jennifer Croft „Wymieranie Ireny Rey” w magazynie Wysokie Obcasy
Pod płaszczykiem kryminałku i dowcipnej literackiej zabawy, odnajdziemy całkiem poważne rozważania na temat przekładu literackiego, kultu twórcy, natury współpracy, na temat literatury i wyniszczenia przyrody. Grzyby i grzybnie pojawiają się tu nie tylko na stole i w lesie, ale i metaforycznie. Pytania o wierność i niewierność dotyczą zarówno przekładu, jak i relacji międzyludzkich. Czy charyzmatyczna, wielbiona przez tłumaczy Autorka nosi cechy Olgi Tokarczuk? Można się nad tym zastanawiać, ale sama autorka przeczy.
Autorzy Pauzy, o których mowa w recenzji
O AUTORZE
Jennifer Croft urodziła się w Stanach Zjednoczonych. Studiowała literaturę porównawczą i językoznawstwo. Biegle posługuje się kilkoma językami, m.in. polskim, hiszpańskim i ukraińskim. Obecnie uważana jest za jedną z najważniejszych tłumaczek literackich swojego pokolenia, ceniona za precyzję, wrażliwość językową oraz umiejętność oddania indywidualnego stylu każdego ze „swoich” autorów. Największą sławę przyniosło jej tłumaczenie Biegunów Olgi Tokarczuk – w 2018 roku Międzynarodowa Nagroda Bookera została przyznana wspólnie autorce i tłumaczce, co podkreśliło ogromne znaczenie jej pracy. Croft jest także tłumaczką książek z języka hiszpańskiego na angielski, między innymi Urugwajki Pedra Mairala. Wielokrotnie nagradzana również za książki własnego autorstwa i całokształt pracy twórczej (Nagroda Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury, Wymieranie Ireny Rey – Stypendium Guggenheima, autobiograficzna Odeszło, zostało – Międzynarodowa Nagroda Literacka im. Williama Saroyana). Oprócz działalności literackiej bierze udział w akcjach uwrażliwiających opinię publiczną na temat sytuacji tłumaczy, w ochronie ich interesów, działa aktywnie na rzecz zwiększenia widoczności tłumaczy literackich w świecie wydawniczym.
