„Białowieża, grzyby i tłumacze” – recenzja książki Jennifer Croft „Wymieranie Ireny Rey” w tygodniku „Polityka”
Narracja kryminalna łączy się z poszukiwaniem własnej tożsamości przez tłumaczy, którzy muszą odpowiedzieć sobie na pytanie o ich rolę. Czy przekład to tylko recykling? Jaka jest relacja między tłumaczem i autorem? Napięcie tej opowieści nadają też skojarzenia z rzeczywistą grupą tłumaczy Tokarczuk. Jednak powieść Croft wszystko, co realne, przenosi w sferę fantasmagorii i satyry. A tłumaczenie i pisanie wpisują się w ekosystem puszczy, razem z grzybami i starymi drzewami. Ta powieść, skrząca się grami językowymi, jest rodzajem satyrycznego przetworzenia roli tłumaczki, ale okazuje się też hołdem dla Białowieży.
Autorzy Pauzy, o których mowa w recenzji
O AUTORZE
Jennifer Croft urodziła się w Stanach Zjednoczonych. Studiowała literaturę porównawczą i językoznawstwo. Biegle posługuje się kilkoma językami, m.in. polskim, hiszpańskim i ukraińskim. Obecnie uważana jest za jedną z najważniejszych tłumaczek literackich swojego pokolenia, ceniona za precyzję, wrażliwość językową oraz umiejętność oddania indywidualnego stylu każdego ze „swoich” autorów. Największą sławę przyniosło jej tłumaczenie Biegunów Olgi Tokarczuk – w 2018 roku Międzynarodowa Nagroda Bookera została przyznana wspólnie autorce i tłumaczce, co podkreśliło ogromne znaczenie jej pracy. Croft jest także tłumaczką książek z języka hiszpańskiego na angielski, między innymi Urugwajki Pedra Mairala. Wielokrotnie nagradzana również za książki własnego autorstwa i całokształt pracy twórczej (Nagroda Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury, Wymieranie Ireny Rey – Stypendium Guggenheima, autobiograficzna Odeszło, zostało – Międzynarodowa Nagroda Literacka im. Williama Saroyana). Oprócz działalności literackiej bierze udział w akcjach uwrażliwiających opinię publiczną na temat sytuacji tłumaczy, w ochronie ich interesów, działa aktywnie na rzecz zwiększenia widoczności tłumaczy literackich w świecie wydawniczym.
