Zszywanie świata – Michał Nogaś pisze o książce „Wymieranie Ireny Rey” Jennifer Croft
Dawno nie czytałem czegoś tak szalonego, zabawnego i ożywczego. Więcej, przeczytałem tę książkę dwukrotnie — najpierw w wersji po korekcie, ale przed drukiem, a teraz w papierze, na ponad czterystu pięćdziesięciu stronach.
Po pierwszej lekturze, poproszony o to, by napisać kilka zdań na okładkę polskiego wydania, notowałem:
„Jest w tej powieści dostojna Puszcza Białowieska, są grzyby, jest polska noblistka, która znika, a także ośmioosobowa grupa bezimiennych — przynajmniej z początku — tłumaczy, którzy w odosobnieniu pracują nad tekstami Ireny. Croft nie tylko pokazuje mechanizm ich pracy, ale także proces przenikania się przekładanych przez nich światów, rolę i znaczenie każdego słowa, wątpliwości i niebezpieczeństwa czyhające w języku. Znając ten zawód od podszewki, bawi się formą, sensami, zwodzi czytelnika i zapewnia — nade wszystko — doskonałą zabawę. »Wymieranie Ireny Rey« to powieść w wielu momentach zaskakująca i — niczym sam tytuł — zwodnicza. To dowód na wielką siłę literatury i niesamowitą moc ironii”.
Po lekturze ponownej niczego bym nie zmienił, może tylko dodał, że udało mi się wyłapać dodatkowe sensy i że bawiłem się jeszcze lepiej.
Autorzy Pauzy, o których mowa w recenzji
O AUTORZE
Jennifer Croft urodziła się w Stanach Zjednoczonych. Studiowała literaturę porównawczą i językoznawstwo. Biegle posługuje się kilkoma językami, m.in. polskim, hiszpańskim i ukraińskim. Obecnie uważana jest za jedną z najważniejszych tłumaczek literackich swojego pokolenia, ceniona za precyzję, wrażliwość językową oraz umiejętność oddania indywidualnego stylu każdego ze „swoich” autorów. Największą sławę przyniosło jej tłumaczenie Biegunów Olgi Tokarczuk – w 2018 roku Międzynarodowa Nagroda Bookera została przyznana wspólnie autorce i tłumaczce, co podkreśliło ogromne znaczenie jej pracy. Croft jest także tłumaczką książek z języka hiszpańskiego na angielski, między innymi Urugwajki Pedra Mairala. Wielokrotnie nagradzana również za książki własnego autorstwa i całokształt pracy twórczej (Nagroda Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury, Wymieranie Ireny Rey – Stypendium Guggenheima, autobiograficzna Odeszło, zostało – Międzynarodowa Nagroda Literacka im. Williama Saroyana). Oprócz działalności literackiej bierze udział w akcjach uwrażliwiających opinię publiczną na temat sytuacji tłumaczy, w ochronie ich interesów, działa aktywnie na rzecz zwiększenia widoczności tłumaczy literackich w świecie wydawniczym.
